اولین قانون مستقل کتابخانه های عمومی کشور در سال 1344 با تاکید بر اداره کتابخانه های عمومی با محوریت هیات امنا و انجمن های شهرستانی و تخصیص 5/1 درصد شهرداری ها از تصویب مجلس وقت گذشت. این قانون علیرغم اینکه کتابخانه های عمومی را دولتی نمی دید تصریحی نیز نسبت به غیر دولتی بودن آن نداشت و حدود و اختیارات هیات امنا را نیز مشخص نمی ساخت. اما در مجموع به لحاظ توجه به مدیریت هیات امنایی و تشکیلات آن و همچنین تخصیص 5/1 درصد از درآمد شهرداری ها به اداره کتابخانه ها، از نکات مثبتی نیز برخوردار بود.

متاسفانه به واسطه قانون بودجه سال 1352 و برداشته شدن این تکلیف مهم از دوش شهرداری ها، دست متولیان امر برای ایجاد حرکت های بنیادین بسته شد. از این رو با واگذاری مسئولیت تامین هزینه ها به دولت و نیز با توجه به شرایط حاکم و تحولات حادث شده در جامعه و جنگ تحمیلی، حرکت چشمگیری در عرصه کتابخانه های عمومی رخ  نداد و این مجموعه در پایان دهه اول انقلاب اسلامی به عنوان اداره کل کتابخانه های عمومی ادامه فعالیت داد.

با ورود به دهه دوم انقلاب اسلامی و به صورت مشخص از سال 1368 هیات امنا بار دیگر فعالیت خود را آغاز کرد؛ در این برهه رشد کمی و ساخت و ساز کتابخانه ها را شاهد بودیم، به گونه ای که تعداد کتابخانه های عمومی از 511 باب در سال یاد شده به 1584 باب در سال 1383 رسید، یعنی بیش از سه برابر افزایش یافت. هم اکنون طبق آخرین آمار، تا پایان سال 1392، در مجموع 3147 باب کتابخانه عمومی تحت پوشش داریم.

تنگناهای مربوط به منابع مالی محدود، فقدان مجوز جذب نیروی انسانی، وجود کتابخانه های غیر مصوب به دلیل منع گسترش تشکیلات و مدیریت غیرمنسجم بر این مجموعه ها، لزوم ارائه لایحه جدید را از سوی دولت به مجلس محترم اجتناب ناپذیر ساخت. با عنایات ویژه خداوند متعال و تصمیم مجلس محترم شورای اسلامی، قانون «تاسیس و نحوه اداره کتابخانه های عمومی» در هفدهم اسفند 1382 به تصویب نهایی رسید و کتابخانه های عمومی به «نهاد عمومی غیر دولتی» تبدیل شد.

 

 

 

تمامی حقوق این پورتال متعلق به نهاد کتابخانه های عمومی کشور می باشد

مجری سایت : شرکت سیگما